Zoë Tjon A Ten

Heel bijzonder zoveel verschillende mensen te ontmoeten

Ik zal me even voorstellen: Ik ben Zoë Tjon A Ten, 22 jaar en heb net mijn studie in culturele antropologie met een minor journalistiek afgerond.

Voor de Week Nederlandse Missionaris bezoek ik een aantal missionair werkers en hun projecten in Afrika. De missionair werkers komen uit Nederland, maar wonen al langere tijd in het buitenland en werken daar bij lokale projecten. Voor mij is dit de uitgelezen kans om de theorie in praktijk te brengen en om vanaf een lokaal niveau de cultuur te beleven.

De landen die ik zal gaan bezoeken zijn: Tanzania, Malawi, Kenia en Oeganda.

Na mijn bezoek bij Susanne Beentjes, blijf ik in Tanzania, maar reis ik door naar Mariëlle Beusmans in Same.

Contact

Bezoekadres:
Frederik Hendriklaan 7
2582 BP  Den Haag

Postadres:
Postbus 14020
2501 GA Den Haag

Telefoon: 06 15 14 2100
of per e-mail

Ga naar ons contactformulier >

of bekijk onze vacatures

De afgelopen tijd was het druk, maar vol met leuke activiteiten. Ik ben veel op stap geweest met Susanne en heb veel meegelopen met het Lulu-project.

Het Lulu-project helpt tienermeisjes in Mwanza met het ontdekken van hun talenten, het plannen van hun toekomst, het starten van hun eigen bedrijfje en het maken van allerlei handgemaakte spullen. Lulu betekent parel in Swahili, de taal van Oost-Afrika. Het project biedt trainingen in sociale vaardigheden, het leren omgaan met geld en het zorgen voor jezelf en je familie. Dit bevestigd de jonge meisjes dat zij – zoals een parel – van waarde zijn. Het bijzondere aan dit project is dat de trainingen door de meisjes die de training zelf al doorlopen hebben worden gegeven, dit zijn de mentoren van de vrouwengroepen. De mentoren doen ook de werving van nieuwe studenten, zij gaan letterlijk van deur tot deur of spreken meisjes op straat aan.
Op dit moment telt Lulu 24 mentoren en 250 studenten in de stad Mwanza.
Ze komen twee middagen in de week samen op een zelf georganiseerde plek. Vaak is dit een klaslokaal, een kerk of leegstaande opslagruimte. De studenten volgen de trainingen voor een jaar.

Bij een project heb ik geholpen met het controleren, tellen en verpakken van herbruikbaar, met de hand gemaakt maandverband.Zo zijn de meiden van het Lulu-project maandenlang bezig geweest met het maken van het stoffen maandverband. Ze hebben ruim 400 stuks gemaakt. Alle maandverband gaat het Lulu-project uitdelen aan zijn mentoren en studenten. Daarbij wordt er een voorlichting gegeven over ongesteldheid en over de maandelijkse cyclus. Ook wordt er gepraat over hygiëne en hoe je het maandverband moet wassen.

maandverband testen
Zoë controleert het maandverband.

Op 5 juni vloog ik naar de Kilimanjaro en heb ik 2 nachten geslapen in Moshi.  Hier heb ik  een prachtige waterval bezocht. Het is een ontzettend mooi gebied, en wanneer het er weer op zit, is het voor mij alweer tijd om kennis te maken met het volgende project.

 

Een van de vrouwengroepen bestaat uit deelnemers die doof of slechthorend zijn. Sommigen zijn doof vanaf de geboorte en anderen zijn later doof geworden. De oorzaak is vaak onduidelijk. Tanzania is een land waar gebarentaal iets is wat mensen niet of nauwelijks gebruiken. Kinderen die problemen hebben met horen worden letterlijk en figuurlijk buitengesloten. Hoe communiceer je dan met elkaar? En hoe vinden ze dan aansluiting met hun omgeving? Hun bestaan is vaak eenzaam. Regelmatig worden ze beschouwd als dom, omdat ze toch niks kunnen horen. In thuissituaties zorgt dit voor grote problemen en frustraties aan beide kanten.

Susanne heeft een gebarentaallerares gevonden om deze groep te begeleiden zodat de meisjes gebarentaal leren en aansluiting vinden. De gebarentaallerares heet Esther en ze is een echte ‘powervrouw’. Voor de meisjes is ze veel meer dan een juf, ze is voor velen een tweede moeder. Ze praat met hen, luistert naar hen en heeft de rol als mediator op zich genomen voor als er zich problemen voor doen.

Elke vrijdag is er een gebarentaalles voor zowel horende als niet horende vrouwen. Zo kunnen de vrouwen van de andere groepen leren communiceren met de meisjes die niet kunnen horen. De dove meisjes hebben eindelijk een plek waar ze zich onder gelijkgestemden bevinden. Het Lulu-project is een plek waar ze zichzelf kunnen zijn en waar ze kunnen communiceren. De ouders zijn ook uitgenodigd voor de gebarentaalles, maar veel ouders komen niet opdagen of haken na één les al af. Vaak heeft het verdienen van geld en zorgen voor eten een hogere prioriteit. Veel studenten zijn enthousiast en pakken het erg snel op.

De studenten in de les.

De les vindt plaats in een licht, ruim klaslokaal op een heuvel met een prachtig uitzicht over Lake Victoria. Het lokaal heeft een turquoise muur met hoge ramen, die open staan. De geluiden van vogels, krekels en kikkers hinderen de les niet. Alle studenten beginnen opgewekt en blij.
De les begint met het alfabet. Elke nieuwe student wordt gelijk voor het blok gezet. Uit het niets verandert de taal van Swahili naar Engels, en juf Esther zegt: “Copy me.”
Na twee rondes van het voordoen van elke letter in gebarentaal zegt ze: “Your turn” En ja, daar vallen de Nederlandse gasten door de mand. Bij de letter D ben ik het al kwijt.

Ze lacht en gaat verder in Swahili. Juf Esther heeft plezier in het lesgeven en dat heeft een positieve werking op de meisjes.
Maar zodra een van de studenten het antwoord voorzegt aan een ander wordt diegene tijdelijk het lokaal uitgezet. En de rapen zijn gaar als je door iemand anders heen gaat praten of lachen. Dan is er een kans dat er een bordkrijtje jouw kant op komt vliegen. Esther is streng en resoluut maar heeft alle respect van de meisjes. Aan het einde van de les wordt er vanaf een telefoon een Tanzaniaanse hit opgezet. De horende meisjes mogen aan niet horende meisje in gebarentaal de tekst van het liedje uitbeelden. Dit gaat gepaard met dansen, veel gevoel voor ritme, en vooral met heel veel lol. Wat een leuke afsluiting is dit. Juf Esther neemt aan het einde van de les nog even een filmpje op met de letters van het alfabet. Volgende week verwacht zij van mij dat ik het alfabet ken…

Susanne hoopt dat het Lulu-project blijft bestaan en dat ze de boel draaiende kan houden. De afgelopen jaren waren pittig onder andere door de coronacrisis en het vinden van donoren. Toch blijft ze positief en houdt ze hoop dat alles goed komt.
Iets wat ze altijd herhalen binnen de groep is: “Respect yourself, Respect others, take your Responsibility, Rise and Shine, and always Remember this. Al deze R’en hoop ik ze mee te geven.”
Een andere droom van Susanne is het bouwen van een werkplaats voor zowel jongens als meisjes waar ze een vak kunnen leren zoals hout- en metaalbewerking. Zo hou je jongeren van de straat en leren ze dingen maken die ze vervolgens kunnen verkopen. Aan ideeën en plannen heeft Susanne geen gebrek!

De volgende stop.
Dan zit mijn tijd in Mwanza er alweer op en missionair werkster Mariëlle Beusmans haalt mij op en samen zijn we met de bus vertrokken naar Same, waar Mariëlle sinds september 2021 woont en werkt. Mariëlle geeft leiderschapsworkshops aan lokale leiders. We gaan deze weken naar verschillende workshops. Los van de workshops kan ik ook veel van de omgeving zien. De omgeving in Same is nu al heel anders dan in Mwanza. In Same zijn prachtige uitgestrekte vlaktes en enorme bergen. Het is heel bijzonder om overal zoveel verschillende mensen te ontmoeten en ik kijk nu al uit naar de volgende belevenissen.

Meer verhalen

Colinda Janssen

‘Dit is wat ik moet doen’

Auteur: Colinda Janssen / Land: Liberia
Missionair werker Colinda Janssen leeft in Liberia op de missiepost van de Sociëteit der Afrikaanse Missiën (s.m.a.), met steun van de WNM. Het is één van de armste landen waar de mensen nog steeds kampen met de gevolgen van de jarenlange burgeroorlog en de ebolacrisis.

Lees verder »

Vacatures

Jongeren

Wie ben jij?

  • Jij bent tussen de 23 en 32 jaar oud.
  • Je hebt een (bijna) afgeronde beroeps- of academische opleiding.
  • Ook heb je tussen de 3 en 12 maanden tijd voor een uitzending naar Azië, Afrika of Latijns-Amerika.
  • En je wilt je verbinden aan een betrokken organisatie in Nederland (bijv. een parochie).
  • Je spreekt de taal van het land waar je naartoe gaat en je gebruikt social media. 

 

Wat biedt WNM?

  • Een unieke levenservaring.
  • Een voorbereidingstraject in Nederland.
  • Een internationale werkervaring die je CV zal verrijken.
  • Een vergoeding tijdens jouw verblijf.

 

Wat verwachten wij van jou?

  • Dat je open staat en respect hebt voor andere culturen en religies.
  • Dat je jouw familie en vrienden mobiliseert en mensen met elkaar verbindt.
  • Dat je de kosten van de heen- en terugreis en noodzakelijke verzekeringen voor eigen rekening neemt.
  • Dat je bijdraagt aan de communicatie en fondsenwerving van de WNM, die mede gericht is op het voortzetten van het missionaire gedachtegoed.
    Welke plekken zijn beschikbaar?
    In de volgende landen hebben wij één of meer plekken beschikbaar:
Kenia, Filipijnen, Brazilië, Colombia, Guatemala, Mexico, Nicaragua en Venezuela.

 

Interesse?

Ben je geïnteresseerd? Schrijf ons dan waarom jij uitgezonden wilt worden en stuur jouw cv mee. Mail het naar: contact@weeknederlandsemissionaris.nl

Meer informatie: Heb je nog vragen?

Neem dan contact op met Kelly van Gils
via het e-mailadres  contact@weeknederlandsemissionaris.nl of telefonisch op 06 – 38 65 0563.