Zuster Willy van Mer

Missiezusters Catechisten van het Heilig Hart

Zuster Willy van Mer: werken en leven met de mensen in Kameroen

Zuster Willy van Mer werkt in een kraamkliniek in Baba in het Franstalige deel van Kameroen. In 2019 moest zij een tijdlang naar Nederland vluchten omdat zij werd bedreigd.

Contact

Bezoekadres:
Frederik Hendriklaan 7
2582 BP  Den Haag

Postadres:
Postbus 14020
2501 GA Den Haag

Telefoon: 06 15 14 2100
of per e-mail

Ga naar ons contactformulier >

Als jong meisje zat Willy van Mer bij zusters op school in Den Bosch. Met een van hen had zij meer contact. Door de gesprekken kwam zij op het idee zuster te worden. Willy groeide thuis op met het geloof en regelmatig ging zij naar de kerk om te bidden. ‘Ik voelde me happy.’ Na haar opleiding verpleegkunde volgde zij de kraamopleiding. Het verlangen om religieus te worden bleef. ‘Toen heb ik het besluit genomen om in te treden. Dit was voor mij de weg die ik moest gaan,’ vertelt zuster Willy. Haar vormingsjaren had zij bij de Missiezusters Catechisten van het Heilig Hart met het charisma van aanbidding en apostolaat. Zuster Willy werd door hen naar Afrika gezonden.

Een jonge moeder verlaat de kliniek in Baba, Kameroen
Een moeder wordt met haar pasgeborene opgehaald van de kraamkliniek in Baba.

Afrika

In 2003 ging zij naar Kameroen, nadat zij vele jaren in Ghana, Togo, Ivoorkust en Benin had gewerkt. Zuster Willy kwam eerst met medezuster Josefine in het zuidoosten van Kameroen terecht bij de pygmeeën en zij moesten letterlijk de bush in. Het heeft de zusters behoorlijk wat overtuigingskracht gekost om de kinderen te kunnen vaccineren tegen ziektes als DTP, polio en meningitis.

Rennen

Na anderhalf jaar werd zij door haar congregatie naar het noordwesten van Kameroen gestuurd, waar een tekort was aan vakbekwame verplegers. Zuster Willy van Mer runde jaren de kliniek in Baba, waar zij samenwerkte met professionele krachten. Zij organiseerde er de verpleeg- en kraamafdeling, maakte de roosters, controleerde de boeken, deed consultaties en bij gecompliceerde bevallingen werd steeds haar hulp ingeroepen.

zuster Willy van Mer
Zuster Willy van Mer werkte jaren in de kliniek in Baba.
Om acht uur ’s avonds liep ze altijd nog een ronde. Regelmatig kreeg ze van de arts in de kliniek te horen dat ze te hard rent, maar daar reageerde zij laconiek op. ‘Ik heb het nodig en mijn lichaam ook.’ Om dat te illustreren vertelt zij en passant dat ze inmiddels zeven keer de Vierdaagse in Nijmegen heeft gelopen.

Steun uit Nederland

Naast de steun van de Week Nederlandse Missionaris (WNM) krijgt zuster Willy onder meer ook steun van de stichting Missionarissen Maasdriel. Dankzij haar inspanningen met ondersteuning van de parochie Kerkdriel liggen er tien zonnepanelen op het dak van de kliniek, zodat er voldoende stroom is voor operaties, echografieën en verlichting tijdens de bevallingen. ‘Het kwam meer dan eens voor dat het licht uitviel tijdens een bevalling.’ Gelukkig behoort dat tot het verleden. Zuster Willy moest er nog wel steeds op hameren bij collega’s en patiënten om de lichten in de kliniek ’s avonds om 20.00 uur uit te doen. ‘Die laten gerust de hele nacht het licht branden. Maar om te praten of tijdens je slaap heb je dat licht echt niet nodig.’

Missie

Als je vraagt naar haar missie antwoordt zuster Willy:

Mijn missie is en blijft arme, in nood zijnde mensen te helpen, te verzorgen en bij hen te zijn. Missionaris zijn betekent voor mij bidden, werken en leven met mensen in Afrika.

‘Er zijn voor zieken of een moeilijke bevalling doen. Op het moment dat ze mij nodig hebben klaarstaan, overdag of ‘s nachts.’ Nu werkt zuster Willy in Bafoussam, in het Franstalige deel van Kameroen.

Meer verhalen

Colinda Janssen

‘Dit is wat ik moet doen’

Auteur: Colinda Janssen / Land: Liberia
Missionair werker Colinda Janssen leeft in Liberia op de missiepost van de Sociëteit der Afrikaanse Missiën (s.m.a.), met steun van de WNM. Het is één van de armste landen waar de mensen nog steeds kampen met de gevolgen van de jarenlange burgeroorlog en de ebolacrisis.

Lees verder »