Verhalen boegbeelden

Wie: Ellen Schouten
Werkt bij: Centro de Formación Guayana
Waar: Guayana, Venezuela
Bijdrage WNM: uitzending

Ruim dertig jaar werkt missionair werker Ellen Schouten in Venezuela met buitengesloten bevolkingsgroepen. ‘Internationale solidariteit is in onze geglobaliseerde wereld een noodzaak. Wij mogen onze ogen niet sluiten voor de werkelijkheid van anderen op deze aarde.’ Als lid van de lekenorganisatie Calama woont en werkt zij waar de arbeiders en de armen wonen en werken. ‘We trekken samen op voor ons recht op water, op elektriciteit, dat de vuilnis wordt opgehaald, dat de school opengaat of openblijft, dat de gezondheidszorg gratis wordt of blijft,’ beschrijft Ellen. Uit solidariteit met de arbeiders en armen zullen Calama-leden ook nooit een hoge functie aanvaarden.

Delen

‘Mijn werk is het delen van kennis en van het leven,’ zegt Ellen. Daar hoort ook de dagelijkse strijd om te overleven bij. ‘Zo kunnen we leren om een menselijkere samenleving op te bouwen waar voor iedereen, voor ieder persoon, iedere groep een plek is,’ stelt Ellen. ‘Jezus heeft nooit iemand uitgesloten. Pinksteren betekent voor mij uitgezonden zijn over de hele wereld in Zijn navolging. Om zijn Geest te ontdekken in de strijd van armen voor een menswaardig bestaan.

Wie: father Nol Verhoeven
Werkt: Mill Hill-missionaris
Waar: Bamenda, Kameroen
Bijdrage WNM: vakantieverlof

‘Het gaat goed met de missie,’ zegt father Nol Verhoeven. De Mill Hill-missionaris werd eind jaren zestig naar Kameroen gezonden. Zijn eerste standplaats was Mamfe in het noordwesten van het land, inmiddels bijna vijftig jaar geleden. ‘Ik maakte mij eerst het pidgin eigen,’ herinnert hij zich. Ook begon hij enkele lokale talen te leren. Hij leerde de tradities kennen en bouwde vriendschappen op met de mensen. ‘Ik werd één met deze nieuwe wereld in het oerwoud in Kameroen,’ vertelt hij over deze beginperiode.

Actieve parochiegemeenschap

Net voor de eeuwwisseling werd Mamfe een bisdom. Parochieraden vergaderden hele weekenden. Het waren steeds feestelijke reünies. ‘Comités en raden schoten als paddenstoelen uit de grond. Ik werd pionier-vicaris generaal en deed de pastorale planning. Tegelijkertijd was ik pastor van de kathedraal.’ Father Nol ging nog steeds naar de buitenstaties op lange voettochten die soms dagen konden duren. ‘Mamfe had de juiste energie en kreeg lokale aanwas.  Die ene parochie telt er nu in totaal maar liefst zestien. En dat in minder dan twintig jaar tijd. Missie met plaatselijke mensen en middelen. De kerk bruist.’