Armoede, weinig of geen opleiding, geweld en drank en drugs: het is de giftige cocktail waar veel jonge vrouwen in de regio Kitale in Kenia mee te maken hebben. Het leidt maar al te vaak tot tienermoeders, Hiv-infecties en een verslaving. Missionair werker Jacinta van Luijk probeert met een gedreven team deze jongeren weer toekomstperspectief te geven. Dat vergt geduld, zeker als het om verslaafde jongeren gaat.
Heftig verleden
Susan (19) is zo’n jongere. Ze was op haar zeventiende al getrouwd én verslaafd. Haar man moest naar de gevangenis. Het was voor haar de aanleiding om zich aan te melden voor het verslavingsprogramma van KAP. Twee jaar later heeft ze met hulp van team haar verslaving overwonnen. Susan kende een roerige jeugd. Ze groeide op bij haar alleenstaande moeder. Toen die overleed ging ze bij haar oma in armoedige omstandigheden wonen. “Ik ging van school. Toen ik 16 was trouwde ik met een jongen uit de buurt. Hij brouwde zelf illegaal chang’aa (een lokale gin) die hij verkocht én die hij, net als zijn familie, zelf ook veel en vaak dronk. Ik hielp hem met brouwen en drinken. Zo werd ik alcoholist. Door zijn verslaging mishandelde hij mijn kind en mij. Uiteindelijk ben ik daarom naar de politie gegaan. Mijn man moest naar de gevangenis. Niet omdat hij me mishandelde, maar omdat hij met een minderjarige was getrouwd.”

Er zijn veel tienermoeders in de regio Kitale. Zij leven vaak in moeilijke omstandigheden.
Goede pad
De inmiddels zwangere Susan bleef achter met haar dreumes én een boze schoonfamilie. Ze zocht en vond ondersteuning bij KAP. “Ik leerde tijdens de therapie dat ik flink in de problemen zat, maar ook dat er een uitweg was. De leraren legden me veel uit over alcohol en drugs. Ze bezochten me en gaven me counseling. Voor het eerst van mijn leven voelde ik me niet alleen staan in alle ellende. Het gaf me de kracht om me los te maken van mijn verslaafde schoonfamilie en vrienden. Ik brouw en drink niet meer. Nu woon ik weer bij mijn oma en verdien ik de kost als wasvrouw. Het was geen gemakkelijke weg, maar door KAP heb ik steeds kleine stapjes kunnen zetten die me uiteindelijk weer op het goede pad hebben gebracht.”

KAP geeft workshops en trainingen, zodat jongeren weer grip op hun leven krijgen.

