Schaduw is in de tropische hitte van Tanzania zeer welkom.  Bijzonder is dat juist deze schaduw licht brengt in het leven van kwetsbare vrouwen in de buurt van Same. Missionair werker Mariëlle Beusmans legt uit hoe dat zit.

Startkapitaal
“In Same zijn best veel boomkwekerijen,” vertelt Mariëlle. “Mijn vriendin en collega Thea wilde met een vrouwen- en jongerengroep een kleine kwekerij starten. Met een klein startkapitaal kon ik hen op weg helpen. De gemeente gaf toestemming om een braakliggend stuk land in een buitenwijk te gebruiken voor de kwekerij. Besloten werd om onder meer mangobomen te kweken. Naast schaduw geeft deze boom ook voedsel.”

De vrouwen- en jongerengroep met uiterst rechts de landbouwadviseur die de groep ondersteunt.

Werklust
Een boomkwekerij vergt zeker in het begin behoorlijk wat tijd en aandacht. Veel deelnemers van de groep moeten dat werk naast studie, werk en huishouden doen. “Gelukkig is de groep groot,” legt Mariëlle uit. “Gezamenlijk hebben ze kleine ploegjes van drie personen gemaakt. Die worden vier keer per week ingeroosterd. Zo lukte het om twee keer per dag alle stekjes water te geven en onkruid te wieden.”

Het mengen van aarde en zand als voedingsbodem voor de mangozaden.

Groeien als mens
Met de nodige tijd en aandacht groeien de zaden en stekjes langzaam maar zeker uit tot jonge bomen. Met de boomkwekerij worden de vrouwen en jongeren zelfstandiger. Belangrijker nog vindt Mariëlle dat de deelnemer groeien als mens. “De groep is heel bewust interreligieus. Dat is in Tanzania zeker niet vanzelfsprekend. Werkenderwijs komen vrouwen van verschillende culturen en generaties nader tot elkaar. Het is een heel praktische manier om vrede en gelijkwaardigheid te bevorderen. Dat maakt voor mij dit project zo bijzonder.”

De zaden en stekjes groeien met de juiste zorg uit tot mangobomen.